Sunday, October 14, 2012

இன்று ஞாயிற்றுக் கிழமை ........... !!!! ( 14.10.2012 ) 

மதுரை வாசகர் வட்டத்தில் ஒரே சிரிப்பு மழை. அலை அலையாய் கருத்து அலைகள் முட்டி மோத - கொட்டிய வானம் போல் ஆங்காங்கே கருத்துரைகள். சிந்திக்க சிந்திக்க சிரிப்பலைகள். பேராசிரியர் கு.ஞானசம்பந்தன் அவர்களின் நகைச்சுவை உரையை நேரடியாகக் கேட்டது இதுதான் முதல் முறை.  

சிற்றூருக்குப் பேருந்து ஏறி - சிரிக்கச் சிரிக்கப் பேசி -  இறக்கி விடப்பட்ட கதையைக் கேட்ட போது நாமும் பேருந்துப் பயணம் சென்றோம். இரயிலில் ஏறி அக்கம் பக்கம் அமர்ந்திருப்போர் இறுக்கமான முகத்துடன் ஏற இறங்கப் பார்த்த போது , அங்கே இங்கே பேசி கலகலப்பாக்கிய காட்சி  நம்மையும் இரயிலில் ஏற்றி விட்டது.  

படிச்சோமா ! மறந்தோமா ! என்று விட்ட பாடத்தை எல்லாம் நகைச் சுவையில் கொண்டு வந்து நளினமாக நாவில் நடனமாட விட்டார். சிரித்தது ராமனா - திட்டியது சூர்ப்பனகையா - தன்னை விட நல்லவன் இலக்குவனா -  என்று கம்ப ராமாயணக் காட்சியைக் களத்தில் கொண்டு வந்து காலத்தில் கருத்துரைத்தார். 

படிப்பது பாரதமா என்றறியாமலே பாரதக் கதையை பாங்காய் உரைத்து, அர்ச்சுணன் அசந்து நிற்க, ஆயுதமெடுத்துக் கண்ணன் முன்னேற, பிதாமகர் பதைபதைத்து வந்து நினைவூட்டும் சபதத்தை - கருத்தாய் நகைச் சுவையாய் காலத்திற்கேற்ப உரைத்தார்.  

மகிழ்வாய்ச் சிந்திக்க - மகிழ்ச்சியாய்ப் பார்க்க - நாமிருக்கும் இடமே மகிழ்வு மன்றமாகும். நல்ல சிந்தனை,  நல்ல செயல்,  நற்கருத்துகள்  சூழ்ந்திருக்க்கும் இடங்களில் கருத்தலைகள் ( வைஃப்ரேஷன் ) நம்மையும் மகிழ வைக்கும். மனத்தில் புத்துணர்ச்சியை ஏற்படுத்தும் என்று விவாகனந்தரையும் புத்தரையும் நம் கண் முன்னே கருத்தாய்க் கொண்டு வந்தார். 

நல்லாருந்தது - ரொம்ப ரொம்ப நல்லாருந்தது - ஆனா எப்படி நல்லாருந்தது அப்படின்னு சொல்லப் போனா - அங்கே தான் அது எவ்வளவு கஷ்டங்கறது நினைவுக்கு வந்தது. அவரும் அதைத்தான் சொன்னார்- நகைச்சுவையாகப் பேசுவதென்பது அவ்வளவு எளிதல்ல - பாடுபட்டு அதை வழக்கத்தில கொண்டு வருவதுலதான் இருக்குன்னு சொன்னார். 

அப்பதான் தெரிஞ்சுது - அவர் எவ்வளவு பெரிய மனிதர் - எத்தகைய சிந்தனைவாதி - எப்படி எல்லாம் பாடுபட்டு படிப்படியாய் தன்னை  ஊர் உலகமெல்லாம் அறியும்படி உயர்த்திக் கொண்டிருக்கிறார் என்பது.  உண்மையில் இந்த மதுரை மண்ணின் மைந்தரவர் என்பது அவரது நகைச்சுவை உரையால் நன்குணர முடிந்தது.

கேட்ட போது சிரித்து மகிழ்ந்த எனக்கு எழுதும் போது அந்த உணர்வை அப்படியே தர இயலவில்லையே என்று தோன்றுகிறது.

செல்வி ஷங்கர் @ மெய்யம்மை



Monday, June 25, 2012

இனிய மாலைக் காற்று

மாலை நேரக் காற்று
மகிழ்வாய் வீசும் ! பாடும்
குயில்கள் பறந்து செல்லும் !
புறாக்கள் பதுங்கும் மாடங்கள் !
மலை சூழ்ந்த மரங்கள் !
வானம் தொடும் மலைகள் !
இன்னும் இருக்கிறது இயற்கை !
இங்கே வீசும் காற்று
எங்கும் வீச வேண்டாமா ?
கிராமம் சூழ்ந்த நகரம் !
வளரும் கல்வி ! வாழும்
தொழில் ! எல்லாம் இங்கே !
ஏனோ மறந்தனர் மக்கள்
நாளும் காக்க இயற்கையை !


செல்வி ஷங்கர்

Saturday, June 23, 2012

காசிக்குப் போன கணபதி

மதுரை ஸ்ரீ ஸத்குரு சங்கீத சமாஜம் வழங்கிய நந்தன நவரச நாடக விழாவில், 22.06.12 அன்று சென்னை நவ பாரத் வழங்கிய, கலை மாமணி கூத்த பிரான் நடித்த “காசிக்குப் போன கணபதி” நாடகத்தினைப் பார்க்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. அதனைப் பற்றிய ஒரு கண்ணோட்டம்.

ஒரு இனிய மாலைப் பொழுதில் நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு பார்த்த மேடை நாடகம். இயல்பான நடிப்பால் பாத்திரத்தை நம் மனத்தில் பதித்த நடிகர்கள் ! நல்ல மொழி நடை கருத்தை விளக்கத் துணை செயதது. நடிகர்கள் நாடகப் பாத்திரமாகவே மாறினர்.

பொய் சொல்லக் கூடாது ! மறந்தும் உண்மையை மறைக்கக் கூடாது ! இதனை ஒழுங்காய்ச் செய்தாலே போதும் ! இறைவனைத் தேடி எங்கும் அலைய வேண்டாம் ! கோவில் குளங்களைத் தேட வேண்டாம் ! உறவுகள் உண்மையாய் இருக்க வேண்டும் ! அன்பு மறைக்கப்படக் கூடாது ! ஒழுங்காய்ச் செய்யும் செயல்களே வழிபாடு ! காசிக்குப் போவது எளிதல்ல ! ஏதோ காசு பணம் சேர்ந்திருந்தால் செல்லும் சுற்றுலா அல்ல அது ! இறைவன் நினைத்தால் தான் நாம் செல்ல முடியும் ! இருந்த இடத்தில் இருந்தே இறைவனை நினைத்தால் அது காசி ! வாழ்க்கையில் நம்மோடு வளரும் சினத்தை விட்டு விடுதலே சிறந்த விரதம் ! நல்லவற்றை நினைத்து நல்லவற்றைச் செய்தலே நன்மை தரும் அறம் ! அதை விட இனியது வேறொன்றுமில்லை ! நல்ல நாடகம் ! நகைச்சுவை ததும்பும் நற்கருத்து ! மக்களே பாத்திரப் படைப்புகள் ! மனத்தை இயக்கும் இயங்கு தசைகள் ! மாலைப்பொழுதை நல்ல பொழுதாக்கிய நாடகம் இந்த “காசிக்குப் போன கணபதி” !.

செல்வி ஷங்கர்

Tuesday, December 27, 2011

நீரில் பகையும் உண்டோ !

நீரில் பகையும் உண்டோ !
-------------------------------------

விருந்தினன் நட்டான் ஒரு மரம் !
அருந்தி மகிழும் அமுதாய் !
மருந்தின் மிக்க கனிகள்
நாளும் தந்தது நல்லுயிர் வாழ !
நாடும் மக்களும் மகிழ்ந்தனர் !

காலம் சென்றது காற்றாய் !
மரமும் வளர்ந்தது மண்ணில் !
காய்த்துக் குலுங்கிய கிளைகள் !
கனிந்து மணந்த கனிகள் !
சுவைத்து மகிழ்ந்த மக்கள் !

சூறாவளியாய் வந்தது ஒர்புயல் !
சுற்றுச் சூழல் பொங்கி எழுந்தது !
இல்லாததை இருப்பதாய் ஓர் கதை !
கதைக்குக் கண்ணும் காதும் முளைத்தது !
உதைக்கும் கால்கள் ஓடி வந்தன !

நியாயத்தை நீதியை நேர்மையை
எங்கே விற்றனர் மாந்தர் ?
பொய்யை விதைக்க பூகம்பம்
வந்தது ! பூர்வீகம் சொல்லும்
கதைகள் கருத்தை மறைத்தன !

நீரும் நிலமும் இயற்கை !
காற்றும் நெருப்பும் வானும்
வாழும் மக்களும் வையகம் !
பயிரும் உயிரும் வாழ - பாயும்
நீரில் பகையும் உண்டோ ?

----------------------------------------------------------------------
முல்லை பெரியாறு அணையால் எழுந்த எண்ணம் .
----------------------------------------------------------------------

செல்வி ஷங்கர்

Thursday, December 15, 2011

இயற்கையைக் காப்போம்

வானம் நமக்கொரு போதி மரம் ! நாளும் புவிக்கொரு சேதி சொல்லும் ! ஆனால் இன்று வனங்களை அழித்து வாழ்வாதாரத்தைப் பெருக்குவதால் அந்த இயற்கைப் பரப்பும் மாசு படர்ந்து விட்டது. ஞாயிற்றைப் போற்றுவதும் திங்களைப் போற்றுவதும் மாமழையைப் போற்றுவதும் நம் மரபு. காடு மலைகளை வணங்குவதும் மரம் செடி கொடிகளை வாழ்த்துவதும் நம் மக்களின் பாரம்பரியம். ஏரி குளங்களை மலர் தூவி விளக்கிட்டு வணங்குவர் நம் மக்கள். கோடை காலத்தில் தெய்வங்களைக் குளிர்விக்க பூக்களைச் சொரிவதும் குளிர் காலத்தில் கார்த்திகை விளக்கிட்டு மகிழ்வதும் இம்மண்ணின் மாண்பு. இந்தப் பழக்க வழக்கங்கள் எல்லாம் நம் முன்னோர் இயற்கையைக் காப்பதற்காக ஏற்படுத்திக் கொண்டவை. ஆனால் இயந்திர மயமாகி விட்ட இன்றைக்கு நாம் இயற்கைச் சூழலைக் காப்பாற்றத் தவறி விட்டோம். செயற்கைப் பழக்க வழக்கங்களால் சுற்றுச் சூழலை மாசு படுத்துகின்றோம். சுவாசிக்கின்ற காற்றைக் கூட ஆக்சிசன் செண்டர்களில் பெற வேண்டிய நிலைமைக்கு ஆளாகி விட்டோம். குடிக்கின்ற தண்ணீர்தான் இன்றைக்கு நம் நாட்டின் முதல் தரத் தொழிற்சாலை.


விளைகின்ற நிலம் கூட செயற்கைச் செறிவூட்டப்படுகின்றது. பயிர் வளர்ச்சியோ உரங்களைப் பொறுத்து அமைகின்றது. சூரிய ஒளி ஒன்றுதான் இன்னும் மாசு படுத்தப்படவில்லை. காரணம் அது நம்மைச் சுட்டெரிப்பதாலோ ! காற்று மண்டலம் கூட பூமியால் மாசு பட்டுக் கொண்டே வருகின்றது. சுவரில் ஆணி அடிப்பது போல ஓசோன் படலத்திலும் ஓட்டை போட்டுக் கொண்டே இருக்கின்றோம். இதில் மட்டும் உலக நாடுகளில் வளர்ந்த நாடு வளர்ந்து வரும் நாடென்ற வேறுபாடெல்லாம் இல்லை ! அவ்வளவு ஒற்றுமை உலகை உருக்குலைத்ததில் ! காற்று - நீர் - மழை - மலை - காடு - ஏரி - குளம் - நிலம் - என்று எல்லாவற்றையும் கெடுத்துக் குட்டிச் சுவராக்கி விட்டோம். இதில் நாம் மட்டும் என்ன உருப்படியாய் இருக்கின்றோம் ? தீராத நோய்கள் நம்மில் குடி கொண்டு இருக்கின்றன. வளரும் இளந்தளிர்கள் வகை வகையான நோய்களுக்கு ஆளாகின்றன. ஆக மொத்தத்தில் இயற்கையைப் பழி தீர்த்துக் கொண்டு விட்டோம் ! இன்னலுக்கு ஆட்பட்டுக் கிடக்கின்றோம் !


இனி நாம் செய்ய வேண்டியது என்ன ? காப்போம் ! காப்போம் ! இயறகையைக் காப்போம் ! என்று முதலில் ஒரு சூளுரை ஏற்க வேண்டும். அடுத்து நம்மைச் சுற்றி உள்ளவர்களிடம் இயற்கையை அழிக்காதவாறு விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த வேண்டும். பின்னர் நாம் செயல்முறையில் இறங்க வேண்டும். முதலில் வீட்டிற்கொரு மரம் வளர்க்க வேண்டும். அடுத்து குப்பை கூளங்களைக் கண்ட இடத்தில் கொட்டாமல் தரம் பிரித்து இந்தப் பாழாய்ப் போன பாலீதினை முதலில் ஒழிக்க வேண்டும். உள்ளூரில் உள்ள நீர்நிலைகளைத் தூர் வாரி ஏரி குளங்களின் கரைகளை உயர்த்தி அருகில் மரங்களை நட்டு மழை நீர் சேகரிப்புக்கு வழிவகை செய்ய வேண்டும். நம் சமுதாயத் தொண்டும் வழிபாடும் ஒன்றாக அமைய வேண்டும். என்னதான் காலங்கள் மாறினாலும் நாம் கடவுளைக் கும்பிட மட்டும் இன்னும் மறக்காமல் இருப்பது போல் இயறகைச் சூழலைப் பாதுகாக்க வேண்டும். மரங்களை நடுவதை மகேசன் தொண்டாகக் கருத வேண்டும்.


விளை நிலங்களில் கட்டடங்கள் கட்டுவதைத் தடுத்து நிறுத்த வேண்டும். சட்டத்தின் துணை கொண்டு தவ்று நடப்பதைச் சுட்டிக் காட்ட வேண்டும்; தட்டிக் கேட்க வேண்டும். நகரினுள் வரைமுறை மீறிய கட்டுமானங்களுக்கு நாம் வழிவகை தேடக் கூடாது. தொழிற்கூடங்கள் நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்குப் பெருந்துணை புரிகின்றன என்றால் அதை விடச் சுற்றுச் சூழலுக்குப் பெருங்கேடு விளைவிக்கின்றன. நிலத்தடி நீரை மாசுபடுத்தும் தொழிற்சாலைக் கழிவுகளை மறு சுழற்சி செய்து மண்ணின் மணம் மாறாமல் மரம் வளரத் துணை செய்ய வேண்டும். இன்றைக்குக் கல்வி அறிவிற்குக் குறைவே இல்லை ! அனைவரும் அனைத்துத் துறையிலும் கற்றுத் துறை போகின்றனர். ஆனால் குறுக்கு வழியில் கொள்ளை இலாபம் பெறவே அந்த அறிவைப் பயன் படுத்துகின்றனர்.


சுற்றுச் சூழல் மாசினை ஒழிக்க முடியாமல் கழிவுப் பொருளைக் கரை சேர்க்க வழி இல்லாமல் உலக நாடுகள் எல்லாம் தட்டுத் தடுமாறிக் கொண்டிருக்கின்றன. ஆனால் நம் நாடோ இயற்கை வளமும் அழிவினில் ஆக்கமும் பெறுவத்ற்கேற்ற சூழலும் கொண்ட நாடு. ஆனால் இங்குள்ள மக்க்ளோ அடிப்படைத் தூய்மையைக் கூடக் க்ற்றுக் கொள்ள மனமில்லாதவராய் இருக்கின்றனர். வளர்கிறது இந்தியா ! ஆனால் அடித்தட்டு மக்களை அந்த வளர்ச்சியில் பங்கு கொள்ள இயறகையை நோக்கி அழைத்துச் செல்லத் தயங்குகிறது ! நாம் ஓவ்வொருவரும் நம்மைப் போன்ற ஒவ்வொருவரையும் நாட்டை வளமாக்க அழைத்துச் செல்வோம் ! காடுகளை அழிக்காமல் மலைகளைத் தகர்க்காமல் மண் வளத்தைத் திருடாமல் நீர் நிலைகளைக் கழிவு நீர்கள் கலக்காமல் நீராதரங்களில் நிலத்தடி வளத்தைச் சுரண்டாமல் செயற்கைக் கருவிகளால் கரியமில்வாயுவைப் பெருக்காமல் புவி வெப்பமடைதலைத் தடுக்கும் வழிமுறைகளைக் கடைப்பிடித்து, இருக்கின்ற நீர் நிலைகளைப் பாதுகாத்து நிலங்களை வளப்படுத்துவோம் ! மறந்து போகின்ற - மறைந்து போகின்ற வேளாண் தொழிலை புது முறைக் கல்வித்துறைகளால் மேம்படுத்தி மேதினியைக் காப்போம்.


காக்கை குருவி எங்கள் ஜாதி !
காடும் மலையும் எங்கள் கூட்டம் !
நோக்க நோக்கக் களியாட்டம் !
என்ற இயற்கைக் கவிதையை மீண்டும் பாடுவோம்.


காணி நிலம் வேண்டும் பராசக்தி !
அந்தக் காணி நிலத்திடையே ஒரு மாளிகை கட்டித் தர வேண்டும் !
அங்கே கேணி அருகினிலே பத்துப் பதினாறு தென்னை மரம் பக்கத்தில் வேண்டும். அந்த மரத்திடையே கத்தும் குயிலோசை சற்றே வந்து என் காதில் விழ வேண்டும். இந்த இயறகைச் சூழலை இன்றைக்கு உருவாக்குவோம்.


இயற்கையைக் காப்போம் ! எதிர் காலச் சமுதாயத்தை ஏற்றமுறச் செய்வோம் ! எதிரெதாக் காக்கும் அறிவினார்க்கு இல்லை அதிர வருவதோர் நோய் !என்ற வேத மந்திரத்தை விளக்கமுறச் செய்வோம் ! வருங்காலச் சமுதாயத்தை வளமுறக் காக்க இயற்கையைப் போற்றி வாழ்வோம் ! இனிய உலகைப் படைத்துக் காட்டுவோம் !!!



செல்வி ஷங்கர்


Friday, December 10, 2010

அதுதான் முதுமையோ !

மாறும் உலகில் புதுமை !
பழமை நினைவில் நிகழ்வு !
அன்பு மனத்தில் அமைதி !
ஆற்றும் செயலில் அருமை !
பழகும் நட்பில் உறவு !
பண்பாய்ப் பழகிய பெரியோர் !
வளர்ந்து விட்ட மழலையர் !
படித்துச் சுவைத்த கருத்துகள்!
எல்லாம் நினைவில் இனிமை !
என்றும் கருத்தில் இளமை !
நிகழ்வில் மட்டும் தனிமை!
அது தான் வாழ்வில் முதுமையோ !

Wednesday, December 8, 2010

என் எழுத்து வலையில்

எழுதுவதற்கு ஏடும்
படிப்பதற்கு நூலும்
கைக்கெட்டும் இடத்தில் !

அமர்வதற்கு இருக்கை !
ஆற அமரப் பார்ப்பதற்கு
அழகான காட்சி காலதரில் !

அன்பான சிந்தனையில்
அருமையான பாட்டு
வானொலியில் !

மின் விசிறி இல்லாத மென் காற்று
மாலை நேரப் பறவையாய்
மழலையரின் வருகை !

கைப்பிடித்து ! காரில் !
பாசமுள்ள தந்தையின் தோளில் !
பார்வைப் புன்னகை !
மின்னும் விழிகள் !
வித விதமாய் உடைகள் !
பொம்மைகள் போலே
மழலையர் !

சுதந்திர உடையில்
இறகுப் பந்துகள்
இங்கும் அங்கும் துள்ள
இளமென் நடையினர் !

இவரெல்லாம் என் சிந்தையில் !
சில நேரம் என் எழுத்து வலையில் !


செல்வி சங்கர்