பூக்களில் உறங்கும் மௌனம் ! எங்கும்
பார்க்காமலே செல்கின்ற உறவு ! இங்கு
ஏக்கங்களை வெளியிடும் பெருமூச்சு !
சின்னஞ்சிறு விரல்களின் உழைப்பு !
மொட்டுக்கள் வெடிக்காமல் மடியும்
உரிமை மறுத்து மடியும் புவியியல்!
வளர்ச்சியும் மகிழ்ச்சியும் மறுத்து
மண்ணில் நடக்கும் மனம்!
வெள்ளம் அடித்துச் சென்ற வாழ்வு
புயல் வீசிச் சென்ற பூங்கா
நிலம் அதிர்ந்து வீழ்ந்த மக்கள்
பெருமழை பேயாய்ப் பொழிந்த காலம்
வரும் வருமெனக் காத்திருந்து
வாராத கரையோரக் கனவுகள்
எல்லாம் எங்கே பேசின நம்மோடு ?
ஓடங்கள் ஓடிய ஓரங்களில் உள்ளம்
ஓய்வாகப் பார்க்கும் பார்வை! எல்லாமே
பூக்களில் உறங்கும் மௌனம் தானே!
உள்ளம் எப்போது கற்கும் அம்மொழியை ?
Sunday, January 27, 2008
Saturday, January 12, 2008
உணர்ந்தால் உரையுங்கள்
காலம் ஒரே மாதிரி தான் ஒடுகிறது!
மக்கள் தான் மாறுகின்றனர்! எப்படி!
அதே இடம்! அதே செயல்!
ஆனால் மனிதர்கள் மாறுபட்டவர்கள்!
நினைத்தாலே இனிக்கின்றது நிகழ்வு!
இப்படியும் நடக்குமா? என்பதெல்லாம்
எப்படியும் ஒரு காலத்தில் நடக்கிறது!
நினைத்துப் பர்ர்க்க நேரமில்லா
ஒட்டம்! திரும்பினால் திருப்பு முனை!
கால ஒட்டத்தில் கரையேற நாம்
கடந்து வந்த பாதைகள் கவிதை
பாடுகின்றன! கடமையைச் செய்!
பயனை எதிர் பாராதே! இது கீதையின்
மொழி! இதைப் புரிந்து கொள்ள
எத்தனை காலங்கள்! விதிக்கப்
பட்டதை மாற்ற எவராலும் முடியாது!
இதுதான் இம்மொழியின் தத்துவம்!
இதை உணராத நம்மில் எத்தனை
மாற்றங்கள்! தடுமாற்றங்கள்!
தடுக்கி விழுந்ததற்குக் கூட காரணம்
அறியாத நாம் தவிப்பது ஏன்!
எப்போது உணர்வோம் இதனை?
எப்போது உணர்த்துவோம் உரிமையை?
உணர்ந்தால் உரையுங்கள்!
மக்கள் தான் மாறுகின்றனர்! எப்படி!
அதே இடம்! அதே செயல்!
ஆனால் மனிதர்கள் மாறுபட்டவர்கள்!
நினைத்தாலே இனிக்கின்றது நிகழ்வு!
இப்படியும் நடக்குமா? என்பதெல்லாம்
எப்படியும் ஒரு காலத்தில் நடக்கிறது!
நினைத்துப் பர்ர்க்க நேரமில்லா
ஒட்டம்! திரும்பினால் திருப்பு முனை!
கால ஒட்டத்தில் கரையேற நாம்
கடந்து வந்த பாதைகள் கவிதை
பாடுகின்றன! கடமையைச் செய்!
பயனை எதிர் பாராதே! இது கீதையின்
மொழி! இதைப் புரிந்து கொள்ள
எத்தனை காலங்கள்! விதிக்கப்
பட்டதை மாற்ற எவராலும் முடியாது!
இதுதான் இம்மொழியின் தத்துவம்!
இதை உணராத நம்மில் எத்தனை
மாற்றங்கள்! தடுமாற்றங்கள்!
தடுக்கி விழுந்ததற்குக் கூட காரணம்
அறியாத நாம் தவிப்பது ஏன்!
எப்போது உணர்வோம் இதனை?
எப்போது உணர்த்துவோம் உரிமையை?
உணர்ந்தால் உரையுங்கள்!
Wednesday, January 9, 2008
கேட்டதின் விளைவு
எதார்த்தம் வாழ்க்கை என்றால்
எதிரி கூட பொறாமைப் படுவான்!
அப்படியொரு இயக்கம் வேண்டும்.
நாம் உறுதியோடு உழைத்தால்
வியர்வை கூட இனிக்கும்.
மனம் நெகிழ்ந்தால் மயக்கும் மழலை!
மாறுபாடு தெரியாது !
எண்ணங்களின் எதிரொலி வீட்டின்
சுவர்களில் கூட ஒலிக்க வேண்டும்!
உள்ளத்தின் தூய்மை உதட்டில்
ஒளி வீச வேண்டும்! உருக்கம்
உன் செயலால் வெளிப்பட வேண்டும்!
எதையும் பார்த்து ஏமாந்து விடக் கூடாது!
ஏக்கம் கூட வெளியே தெரியக் கூடாது!
அப்படியொரு அமைதி வேண்டும்.
அமைதி ஆயிரம் தரும்.
ஆரவாரம் அதிர்ச்சியை ஏறபடுத்தும்.
அழகுணர்ச்சி அன்பில் வெளிப்பட வேண்டும்.
ஆக்கம் கண்ட போது அது அன்புப்
பெருமூச்சாய் வெளிப்பட வேண்டும்.
வெற்றிகள் இயல்பானதாகவும்
தோல்விகள் நடைமுறைகளாகவும் தோன்றினால்
துன்பங்கள் நம்மைத் தூய்மைப்படுத்தும்.
தவிப்புகள் பார்வையால் உணர்த்தப்பட வேண்டும்.
அப்போதுதான் ஒரு பண்பான
வாழ்க்கையைப் பர்ர்க்க முடியும்.
இவை இறுக்கமான மனத்திற்கு இன்னிசையாகும்.
எதிரி கூட பொறாமைப் படுவான்!
அப்படியொரு இயக்கம் வேண்டும்.
நாம் உறுதியோடு உழைத்தால்
வியர்வை கூட இனிக்கும்.
மனம் நெகிழ்ந்தால் மயக்கும் மழலை!
மாறுபாடு தெரியாது !
எண்ணங்களின் எதிரொலி வீட்டின்
சுவர்களில் கூட ஒலிக்க வேண்டும்!
உள்ளத்தின் தூய்மை உதட்டில்
ஒளி வீச வேண்டும்! உருக்கம்
உன் செயலால் வெளிப்பட வேண்டும்!
எதையும் பார்த்து ஏமாந்து விடக் கூடாது!
ஏக்கம் கூட வெளியே தெரியக் கூடாது!
அப்படியொரு அமைதி வேண்டும்.
அமைதி ஆயிரம் தரும்.
ஆரவாரம் அதிர்ச்சியை ஏறபடுத்தும்.
அழகுணர்ச்சி அன்பில் வெளிப்பட வேண்டும்.
ஆக்கம் கண்ட போது அது அன்புப்
பெருமூச்சாய் வெளிப்பட வேண்டும்.
வெற்றிகள் இயல்பானதாகவும்
தோல்விகள் நடைமுறைகளாகவும் தோன்றினால்
துன்பங்கள் நம்மைத் தூய்மைப்படுத்தும்.
தவிப்புகள் பார்வையால் உணர்த்தப்பட வேண்டும்.
அப்போதுதான் ஒரு பண்பான
வாழ்க்கையைப் பர்ர்க்க முடியும்.
இவை இறுக்கமான மனத்திற்கு இன்னிசையாகும்.
Thursday, January 3, 2008
ஏன் ??
அழிவு ஒன்று தான் முடிவா ?
ஆற்றல் ஏன் வீணாகிறது ?
நாட்டை ஆள்வது
சுகம் என்றால்
நல்லோர் வாழ்வது சுமையா ?
நடவடிக்கை விரைந்தால்
கடைக்கோடி மனிதனும்
நலம் பெறுவானே!
நாம் மட்டும் வாழ்ந்தால் போதுமா ?
எங்கே இல்லை
குறைகள் ? எங்கே
இல்லை சுமைகள் ?
களைவதும் சுமப்பதும் சுகந்தானே !
வெற்றிகள் விளைவதில்லை
வேர்கள் பதியவேண்டும் !
குற்றங்கள் குறைய வேண்டும்
குறிக்கோள் உயரவேண்டும் !
ஆற்றல் ஏன் வீணாகிறது ?
நாட்டை ஆள்வது
சுகம் என்றால்
நல்லோர் வாழ்வது சுமையா ?
நடவடிக்கை விரைந்தால்
கடைக்கோடி மனிதனும்
நலம் பெறுவானே!
நாம் மட்டும் வாழ்ந்தால் போதுமா ?
எங்கே இல்லை
குறைகள் ? எங்கே
இல்லை சுமைகள் ?
களைவதும் சுமப்பதும் சுகந்தானே !
வெற்றிகள் விளைவதில்லை
வேர்கள் பதியவேண்டும் !
குற்றங்கள் குறைய வேண்டும்
குறிக்கோள் உயரவேண்டும் !
Saturday, December 22, 2007
பூக்களில் உறங்கும் மவுனம்.
என் பாக்களில் காணும் ஏக்கம்!
உன் எண்ணங்களால் வந்த தாக்கம்!
சுற்றி உள்ளவர்களைப் பார்த்தேன் ஆம்!
சுவர்போல் உணர்ந்தேன் அவர் பார்வையை!
மாறாதது உலகம் என்றார்கள்! இல்லை!
மாற்ற முடியாது இந்த மனிதர்களை!
சொல்வது போல் செய்ய வில்லையே!
சுயநலந்தான் சுற்றிச் சுற்றி வருகிறதே!
காசு கொடுத்தால் கூட கனிவாகப்பேச
காலநேரம் பார்ப்பர்! சொற்கள் சுடுகின்றனவே!
என்ன வந்து விடப் போகிறது!
இவர்களின் இன் முகப் பார்வையில்!
புரிய வில்லையே! இந்த புதிர்போடும்
மனிதர்க்கு! புன்னகைப் பூக்களைப் பூத்தாலென்ன!
புவி என்ன சாய்ந்தா போகும்!
அன்பாகச் செய்தால் அது பண்புதானே!
ஆலயம் சென்றா அறத்தைச் செய்யவேண்டும்!
மனமே மாபெரும் கோவில்! அங்கே
மாண்புறு எண்ணங்களே ஒளி விளக்கு!
மாறாத நினைவுகளே மாண்புடையான் வழிபாடு!
மாபெரும் உலகத்தை மண்ணில் வாழவிடுவோம்!
மாந்தருக்குள் அன்பு செய்வோம்! இங்கே
மழலையரை மாந்தர்களாய் ஆக்குவோம்! இனி
பூக்களில் உறங்கும் மவுனங்கள் போதும்!
புதுமலராய் புன்னகைப்போம்! புவிவாழ பூங்கா
வனம் அமைப்போம்! புதுமணம் பரவட்டும்!
பூக்கள் மலரட்டும்! பாக்கள் பேசட்டும்!
அதில் ஆக்குவோம் அன்பு வலையை!
செல்விஷங்கர்
22.12.2007
உன் எண்ணங்களால் வந்த தாக்கம்!
சுற்றி உள்ளவர்களைப் பார்த்தேன் ஆம்!
சுவர்போல் உணர்ந்தேன் அவர் பார்வையை!
மாறாதது உலகம் என்றார்கள்! இல்லை!
மாற்ற முடியாது இந்த மனிதர்களை!
சொல்வது போல் செய்ய வில்லையே!
சுயநலந்தான் சுற்றிச் சுற்றி வருகிறதே!
காசு கொடுத்தால் கூட கனிவாகப்பேச
காலநேரம் பார்ப்பர்! சொற்கள் சுடுகின்றனவே!
என்ன வந்து விடப் போகிறது!
இவர்களின் இன் முகப் பார்வையில்!
புரிய வில்லையே! இந்த புதிர்போடும்
மனிதர்க்கு! புன்னகைப் பூக்களைப் பூத்தாலென்ன!
புவி என்ன சாய்ந்தா போகும்!
அன்பாகச் செய்தால் அது பண்புதானே!
ஆலயம் சென்றா அறத்தைச் செய்யவேண்டும்!
மனமே மாபெரும் கோவில்! அங்கே
மாண்புறு எண்ணங்களே ஒளி விளக்கு!
மாறாத நினைவுகளே மாண்புடையான் வழிபாடு!
மாபெரும் உலகத்தை மண்ணில் வாழவிடுவோம்!
மாந்தருக்குள் அன்பு செய்வோம்! இங்கே
மழலையரை மாந்தர்களாய் ஆக்குவோம்! இனி
பூக்களில் உறங்கும் மவுனங்கள் போதும்!
புதுமலராய் புன்னகைப்போம்! புவிவாழ பூங்கா
வனம் அமைப்போம்! புதுமணம் பரவட்டும்!
பூக்கள் மலரட்டும்! பாக்கள் பேசட்டும்!
அதில் ஆக்குவோம் அன்பு வலையை!
செல்விஷங்கர்
22.12.2007
Wednesday, December 5, 2007
உலகம் இவ்வளவு தான்
காலம் கடந்த பின் தான் அதன் அருமை புரியும். நினைத்துப் பார்க்க நேரமில்லாமல் ஓடிய காலங்களை இப்பொழுது நம் மனத் திரையில் கொண்டு வந்தால் அது நம்மைப் பார்த்து நகைக்கும். என்ன ஓய்வா ? என்று! சுற்றிச் சுற்றி சுழன்ற கால்கள் இன்று சுகமாக நடைபோடுகின்றன. அது எப்படி வந்தது இந்த மன நிறைவு! சுற்றும் உலகம் ஒரு நொடி நின்றால் தெரியும் !
புத்தன் கூட ஆசைப்பட்டானாம். உயிர்கள் துன்பப்படக் கூடாதென்று!
ஆசையைத் துறப்பதற்கு மனம் எளிதில் துணியாது. பற்றினை விடுவதற்கு பற்றற்றவனின் பாதங்களைப் பற்றுக என்கிறான் வான்மறை புலவனும். ஆசைகள் எப்படி நம்மை விட்டு அகல்கின்றன? அலை மோதும் நீரின் சுழற்சி போல் நம் எண்ண அலைகள் கரை மோதுகின்றன.
நினைத்துப் பார்த்தால் உலகம் இவ்வளவுதான். அதில் ஏன் இத்தனை மோதல்கள்? இயற்கையை வளர மறுக்கும் சூழல்கள் ! ஏழை வாழ்ந்தால் என்ன? எதற்காக அவன் வசதிகளை வாய்ப்புள்ளோர் சுரண்ட வேண்டும்?
நடக்கும் தொழில் ஊழல் ஏன்? அது நடந்தால் என்ன? நாடு நலம் பெற வேண்டாமா? ஏன் திட்டங்கள் செயல்களாக மறுக்கின்றன! மறைக்கின்ற மனிதர்கள் மனந் திருந்துவார்களா? கொதிக்கின்றனர் குறைபாடுடை யவர்கள். அந்த ஏழைகளின் வாழ்வு மலர வேண்டாமா? ஏற்றமுடையோர் இயல்பாகச் செயல் பட்டால் என்ன ? அந்தச் செம்மையுடை யோருக்காகத் தானே இந்த உலகம் இத்தனையும் தாங்கிக் கொண்டிருக்கிறது! எதிர்த்து ஒரு வார்த்தை கேட்பதில்லை! இதைப் புரிந்து கொண்டாவது நாம் செயல் படக் கூடாதா?
நலிந்தோரை நலமாக நடமாட விடுவோம்!
நாட்டின் பயன்கள் அவர்களைச் சென்றடையட்டும் !
வளமான நாடு உருவாகட்டும்!!!!
புத்தன் கூட ஆசைப்பட்டானாம். உயிர்கள் துன்பப்படக் கூடாதென்று!
ஆசையைத் துறப்பதற்கு மனம் எளிதில் துணியாது. பற்றினை விடுவதற்கு பற்றற்றவனின் பாதங்களைப் பற்றுக என்கிறான் வான்மறை புலவனும். ஆசைகள் எப்படி நம்மை விட்டு அகல்கின்றன? அலை மோதும் நீரின் சுழற்சி போல் நம் எண்ண அலைகள் கரை மோதுகின்றன.
நினைத்துப் பார்த்தால் உலகம் இவ்வளவுதான். அதில் ஏன் இத்தனை மோதல்கள்? இயற்கையை வளர மறுக்கும் சூழல்கள் ! ஏழை வாழ்ந்தால் என்ன? எதற்காக அவன் வசதிகளை வாய்ப்புள்ளோர் சுரண்ட வேண்டும்?
நடக்கும் தொழில் ஊழல் ஏன்? அது நடந்தால் என்ன? நாடு நலம் பெற வேண்டாமா? ஏன் திட்டங்கள் செயல்களாக மறுக்கின்றன! மறைக்கின்ற மனிதர்கள் மனந் திருந்துவார்களா? கொதிக்கின்றனர் குறைபாடுடை யவர்கள். அந்த ஏழைகளின் வாழ்வு மலர வேண்டாமா? ஏற்றமுடையோர் இயல்பாகச் செயல் பட்டால் என்ன ? அந்தச் செம்மையுடை யோருக்காகத் தானே இந்த உலகம் இத்தனையும் தாங்கிக் கொண்டிருக்கிறது! எதிர்த்து ஒரு வார்த்தை கேட்பதில்லை! இதைப் புரிந்து கொண்டாவது நாம் செயல் படக் கூடாதா?
நலிந்தோரை நலமாக நடமாட விடுவோம்!
நாட்டின் பயன்கள் அவர்களைச் சென்றடையட்டும் !
வளமான நாடு உருவாகட்டும்!!!!
Saturday, November 3, 2007
காலம்
நம்மைக் கடந்து கொண்டே இருப்பது !
சில நேரம் நாம் அதைக் கடப்பது !
சுற்றுகின்ற முட்களுக்கு கடிகாரம் சிறை !
கடக்கின்ற நாட்களுக்கு இளமை சிறை !
கண்ணை மூடிக்கொண்டாலும் காலம் சுழலும் !
நம்மை இயக்கிக் கொண்டே ஞாலம் மாறும் !
எண்ணங்கள் எல்லாம் இறந்த காலங்களே !
எண்ணி முடிப்பதற்குள் அவை நம்மை கடக்கும் !
எதிர்காலம் எப்படியும் நம்மை நோக்கி நகரும் !
நிகழ்காலம் தான் நம் நினைவின் இலக்கு !
அதை நாம் நிறைவேற்றினால் மனச்சுமை குறையும் !
காலத்தால் அழியாத காவியங்கள் இயற்கை !
இன்னும் இளைஞர்களுக்கு அவை ஒரு சுவை !
கடற்கரை என்றைக்கும் மனச் சிறை தான் !
மலைச் சாரல் மகிழ்வின் ஊற்றே மனத்திற்கு !
காடுகள் நம் உள்ள ஏடுகளைப் புரட்டும் !
கனலும் நெருப்பும் காலத்தின் கைகள் !
பொழிகின்ற மழை விழிகளில் இறங்கும் திரை !
எந்தக் கவிஞனின் மனத் திரையிலும் மயிலாடும் !
செவியினில் இன்குயில் பாடும் ! எல்லாம்
இயற்கையின் கோலம் ! புள்ளி வைக்காமலேயே
புதிர் போடும் கோலங்கள் ! காலத்தின் சுவடுகள் !
சில நேரம் நாம் அதைக் கடப்பது !
சுற்றுகின்ற முட்களுக்கு கடிகாரம் சிறை !
கடக்கின்ற நாட்களுக்கு இளமை சிறை !
கண்ணை மூடிக்கொண்டாலும் காலம் சுழலும் !
நம்மை இயக்கிக் கொண்டே ஞாலம் மாறும் !
எண்ணங்கள் எல்லாம் இறந்த காலங்களே !
எண்ணி முடிப்பதற்குள் அவை நம்மை கடக்கும் !
எதிர்காலம் எப்படியும் நம்மை நோக்கி நகரும் !
நிகழ்காலம் தான் நம் நினைவின் இலக்கு !
அதை நாம் நிறைவேற்றினால் மனச்சுமை குறையும் !
காலத்தால் அழியாத காவியங்கள் இயற்கை !
இன்னும் இளைஞர்களுக்கு அவை ஒரு சுவை !
கடற்கரை என்றைக்கும் மனச் சிறை தான் !
மலைச் சாரல் மகிழ்வின் ஊற்றே மனத்திற்கு !
காடுகள் நம் உள்ள ஏடுகளைப் புரட்டும் !
கனலும் நெருப்பும் காலத்தின் கைகள் !
பொழிகின்ற மழை விழிகளில் இறங்கும் திரை !
எந்தக் கவிஞனின் மனத் திரையிலும் மயிலாடும் !
செவியினில் இன்குயில் பாடும் ! எல்லாம்
இயற்கையின் கோலம் ! புள்ளி வைக்காமலேயே
புதிர் போடும் கோலங்கள் ! காலத்தின் சுவடுகள் !
Subscribe to:
Posts (Atom)

